Ścieg Fuksjowy

Wykonujemy go wybijając się na powierzchni tkaniny w punkcie początkowym i ponownie wbijamy igłę w ten sam punkt. Z nitki tworzy się pętelka, nitkę przeciągamy po lewej stronie, a następnie igłę wybijamy w punkcie oddalonym od punktu początkowego o krótki odcinek, tak aby pętelka znalazła się pod igłą. Przeciągamy igłę z nitką.

Pętelka jest teraz zahaczona o nitkę. Następnie wbijamy igłę w punkt wyjścia, tak aby utworzyła się z nitki kolejna pętelka. Igłę ustawiamy pod skosem w stosunku do osi symetrii po lewej stronie i wybijamy ja na prawą stronę o podobną długość jak za pierwszym razem. Pętelkę ustawiamy pod igłą. Zaciągamy nitkę i wbijamy igłę w materiał w punkcie po drugiej stronie pętelki, znacznie oddalonego do punktu z którego wychodzi nitka. Nitka pomiędzy punktami, a nad pętelką, to nitka trzymająca, która w tym przypadku jest długa. 

Powstaje nam jedna pionowa pętelka, trzymana przez jedną skośną pętelkę, trzymaną przez długą nitkę trzymającą. Następnie po lewej stronie tkaniny wracamy igłą do punktu początkowego drugiej pętelki i ponownie przebijamy się przez niego na prawą stronę. Po prawej stronie znów wbijamy się w ten punkt początkowy tworząc trzecią pętelkę. Igłę zaś wybijamy ponownie na prawą stronę oddaloną o ustaloną długość, pod skosem przeciwnym do tego, jaki wybraliśmy przy drugiej pętelce. Zahaczamy pętelkę pod igłę i przeciągamy nitkę. Wbijamy igłę w materiał w punkcie po drugiej stronie pętelki, znacznie oddalonego do punktu z którego wychodzi nitka, tworząc długą nitkę trzymającą. 

Tak powstaje margerytka rosyjska złożona z trzech oczek, w których z podstawowego czka wychodzą dwa wole oka skośne. Najlepiej jeśli kąt między dwoma skośnymi oczkami jest mniejszy niż 90 stopni, oczka są w tedy bardziej ściśnięte. 

W kolejnym kroku wybijamy igłę na prawą stronę po lewej stronie lewej skośnej pętelki u jej dołu. Następnie przeciągamy igłę z nitkę pod pierwszą pętelką i wbijamy się w punkt równoległy po prawej stronie - u dołu prawej skośnej pętelki po jej prawej stronie u dołu, w niewielkim oddaleniu od tej pętelki. 

Ostatnim etapem jest wykonanie środkowego pręcika. Wybijamy się w tedy igła pomiędzy dwiema pętelkami, w połowie ich długości. Następnie wbijamy się igła o ustalony kawałek dalej (najczęściej wynikający ze wzoru) i przeciągamy nitkę na lewą stronę. Tak powstaje pojedynczy kwiatek fuksji. Ścieg ten można modyfikować poprzez zmianę kolorów nici w trakcie haftowania. 

Innym, sposobem  modyfikacji tego ściegu jest dodanie dodatkowych nitek - pręcików i/lub modyfikację ich długości, również asymetryczną.