Wykonujemy go wybijając się na powierzchni tkaniny w punkcie początkowym i ponownie wbijamy igłę w ten sam punkt. Z nitki tworzy się pętelka, nitkę przeciągamy po lewej stronie, a następnie igłę wybijamy w punkcie oddalonym od punktu początkowego o krótki odcinek, tak aby pętelka znalazła się pod igłą. Przeciągamy igłę z nitką. Następnie powtarzamy tą procedurę jeszcze raz, tak aby powstała druga pętelka. Pętelkę ustawiamy pod igłą. Zaciągamy nitkę i wbijamy igłę w materiał w punkcie po drugiej stronie pętelki do punktu z którego wychodzi nitka. Nitka pomiędzy punktami, a nad pętelką, to nitka trzymająca.
Następnie po lewej stronie tkaniny wracamy igłą do punktu początkowego drugiej pętelki i ponownie przebijamy się przez niego na prawą stronę. Igłę ustawiamy pod skosem w stosunku do osi symetrii po lewej stronie i wybijamy ją na prawą stronę o podobną długość jak za pierwszym razem. Pętelkę ustawiamy pod igłą. Zaciągamy nitkę i wbijamy igłę w materiał w punkcie po drugiej stronie pętelki do punktu z którego wychodzi nitka, aby utworzyć nitkę trzymającą.
Ponownie po lewej stronie tkaniny wracamy igłą do punktu początkowego drugiej pętelki i ponownie przebijamy się przez niego na prawą stronę. Igłę ustawiamy pod skosem w stosunku do osi symetrii po prawej stronie i wybijamy ją na prawą stronę o podobną długość jak za pierwszym razem. Pętelkę ustawiamy pod igłą. Zaciągamy nitkę i wbijamy igłę w materiał w punkcie po drugiej stronie pętelki do punktu z którego wychodzi nitka, aby utworzyć nitkę trzymającą.
Tak powstaje ścieg kurza łapka, który jest odmianą rosyjskiego ściegu margerytkowego. Różni się od niego tylko tym, że z pierwszej pętelki wychodzą trzy, a nie dwie pętelki i środkowa pętelka znajduje się na osi symetrii ściegu.
Kurzą łapkę można modyfikować poprzez zwiększanie lub zmniejszanie wielkości pętelek i/lub nitki trzymającej, co daje efekt pazurów.